جداکننده مایع{0}گاز وسیله ای است که برای جداسازی گازها از مایعات استفاده می شود و به طور گسترده در صنایعی مانند مواد شیمیایی، نفت و گاز طبیعی استفاده می شود. طراحی ساختاری داخلی آن به طور مستقیم بر راندمان جداسازی و عملکرد تجهیزات تأثیر می گذارد. در زیر یک تجزیه و تحلیل دقیق از ساختار داخلی یک جداکننده گاز-مایع آورده شده است:
بخش ورودی: گاز{0}}مخلوط مایع از طریق ورودی وارد جداکننده می شود، که معمولاً به صورت مماس برای ایجاد یک اثر چرخشی طراحی شده است و از نیروی گریز از مرکز برای جداسازی اولیه گاز-مایع استفاده می کند.
محفظه چرخشی: این قسمت اصلی جداکننده است که معمولاً با صفحات چرخان یا پره های راهنما برای تقویت بیشتر اثر چرخش مجهز شده است. مایع به دلیل چگالی بیشتر به سمت دیواره بیرونی پرتاب می شود در حالی که گاز در ناحیه مرکزی متمرکز می شود.
محفظه جداسازی: به دنبال محفظه چرخشی، محفظه جداسازی با افزایش سطح مقطع، سرعت جریان را کاهش می‌دهد و باعث می‌شود که مایع در اثر گرانش به پایین ته نشین شود. برخی از جداکننده‌های{2}}با راندمان بالا نیز دارای بافل یا بسته‌بندی در این ناحیه هستند تا اثر جداسازی را افزایش دهند.
منطقه جمع آوری: مایع جدا شده در پایین جمع شده و از طریق دریچه تخلیه تخلیه می شود. منطقه جمع آوری معمولاً مجهز به یک سطح سنج یا شیر تخلیه خودکار است تا از تخلیه به موقع مایع اطمینان حاصل کند و از حباب ثانویه جلوگیری کند.
خروجی گاز: گاز جدا شده از خروجی بالا خارج می شود. برخی از جداکننده‌های{1}}بالا در خروجی دارای یک ریزگرد یا فیلتر برای حذف بیشتر قطرات مایع باقی‌مانده از گاز هستند.
لوازم جانبی داخلی: بسته به کاربرد، جداکننده ممکن است به عناصر گرمایشی (برای جلوگیری از یخ زدگی)، پوشش‌های ضد خوردگی (برای رسانه‌های خورنده)، یا دستگاه‌های تنظیم فشار (برای تثبیت فشار سیستم) مجهز باشد.
